Debaty sejmoweVII Kadencja

Interpelacja w sprawie kształcenia niepełnosprawnych

   Szacuje się, że zakłady pracy chronionej i otwarty rynek pracy zatrudniają tylko ponad 270 tys. osób niepełnosprawnych, których jest w Polsce ponad 5 mln. Przyczyny tego stanu rzeczy są różne. Na pewno zbyt mała ilość zakładów pracy jest przygotowana do zatrudniania osób niepełnosprawnych, ale także poważną barierą jest brak odpowiedniego wykształcenia. Niepełnosprawni mają utrudniony dostęp nawet do szkoły podstawowej, a bariery są coraz większe na kolejnych szczeblach kształcenia. Wprowadza się wprawdzie w szkołach klasy integracyjne i są już szkoły wyższe, jak na przykład Akademia Podlaska w Siedlcach, które stwarzają możliwości zdobycia wykształcenia niepełnosprawnym, ale jest to niestety nadal ilość stanowczo za mała.    W szkołach najczęściej do uczniów niepełnosprawnych kieruje się nauczyciela do domu i prowadzi się nauczanie w systemie indywidualnym. W niektórych szkołach tworzy się klasy integracyjne. Jest to niewątpliwie dobre rozwiązanie. Taka jest opinia zarówno nauczycieli, jak i co najważniejsze uczniów i rodziców. Na szkoły i klasy integracyjne gminy otrzymują podwyższoną subwencję oświatową, ale uczenie niepełnosprawnych wymaga nie tylko przystosowania budynku, ale także zakupu dość drogich pomocy naukowych.    W związku z powyższym kieruję do pana premiera następujące pytania:    1. Jakie rząd zamierza podejmować dalsze działania, żeby zapewnić możliwość zdobywania wykształcenia przez osoby niepełnosprawne?    2. Czy gminy i powiaty mogą liczyć na dodatkowe środki finansowe celem tworzenia i wyposażania szkół i klas integracyjnych, a jeżeli tak, to na jakie?    3. Czy na zakup pomocy naukowych można przeznaczać środki z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych? Czy środki na ten cel mogą być kierowane sukcesywnie, w miarę jak przybywa w danej szkole klas integracyjnych?    Z wyrazami szacunku    Poseł Wiktor Osik    Łuków, dnia 19 stycznia 2000 r.