Debaty sejmoweVII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie importu wołowiny do Polski

   Ustosunkowując się do interpelacji pana posła Marka Kaczyńskiego, przesłanej przy piśmie nr SPS-0202-25/97 z dnia 28 listopada 1997 r. w sprawie importu wołowiny do Polski uprzejmie informuję:    Polskie weterynaryjne wymagania importowe nie są identyczne z wymogami innych krajów. Polska jako jeden z nielicznych krajów w świecie, przy imporcie mięsa świeżego i przetworzonego, posługiwała się zezwoleniami weterynaryjnymi.    Do marca 1996 r. kraje europejskie i pozaeuropejskie bez większych zastrzeżeń importowały mięso wołowe pochodzenia angielskiego. Toteż resort rolnictwa do tej daty nie miał podstaw do nieudzielania tranzytowych zezwoleń weterynaryjnych na przewóz przez terytorium polskie mięsa wołowego z Wielkiej Brytanii. Udzielane zezwolenia weterynaryjne zawierały, i w dalszym ciągu zawierają, warunek niedopuszczalności wyładowywania i przeładowywania w Polsce przewożonego mięsa. Z takim zapisem w zezwoleniu w grudniu 1995 r. firma zagraniczna uzyskała jedno tranzytowe zezwolenie na przewóz przez Polskę do krajów b. ZSRR ogółem 3000 ton mięsa pochodzącego z wielu krajów Unii Europejskiej, w tym z Anglii.    Obowiązująca od dnia 27 marca 1996 r. decyzja Komisji Unii Europejskiej zakazująca Wielkiej Brytanii prowadzenia eksportu mięsa wołowego oraz stanowisko resortu rolnictwa wyrażone w piśmie sekretarza stanu w tej sprawie powodowały w sposób jednoznaczny nieważność wprowadzenia mięsa wołowego z tego kierunku w polski obszar celny. Wobec nieudzielania w 1995 r. zezwoleń weterynaryjnych na import mięsa wołowego z Wielkiej Brytanii, a wydania jednego zezwolenia tranzytowego z udziałem wołowiny z Anglii, zarzut niecofnięcia zezwoleń na eksport do Polski lub przewóz wołowiny z Wielkiej Brytanii jest trudny do obrony.    Z materiałów pokontrolnych NIK wynika, że w okresie objętym kontrolą departament weterynarii wydał 645 zezwoleń weterynaryjnych na przewóz przez Polskę mięsa i przetworów mięsnych. Sprawę nieodwołania jednostkowego pisma z dnia 3 marca 1992 r. w sprawie przewozów mięsa bez potrzeby posiadania zezwolenia, spowodował fakt wydania w dniu 3 lutego 1993 r. pisma z wykazem produktów pochodzenia zwierzęcego dozwolonych do przewozu bez jednostkowych zezwoleń weterynaryjnych.    W celu zapobieżenia wprowadzania mięsa z krajów, w których występuje BSE, podjęto szereg działań zapobiegawczych, m.in. poprzez:    - rygoryzowanie działalności granicznych lekarzy weterynaryjnych w aspekcie prowadzenia dokładnej kontroli wprowadzanych do Polski przesyłek mięsa na zgodność z zezwoleniem weterynaryjnym i tylko z zakładów posiadających uprawnienia eksportowe,    - wprowadzenie bezwzględnego wymogu zaopatrywania importowanych przesyłek mięsa w świadectwa weterynaryjne według wzoru przygotowanego przez resort rolnictwa w języku polskim,    - niewydawanie zezwoleń na import bydła i mięsa wołowego ze Zjednoczonego Królestwa, Szwajcarii, Portugalii i z Belgii,    - dyscyplinowanie działalności terenowych organów nadzoru sanitarno-weterynaryjnego odnośnie do kontroli importowanego mięsa wołowego, ze zwracaniem szczególnej uwagi na prawidłowość i zgodność dokumentacji towarzyszącej przesyłkom, w aspekcie polskich wymagań, prawidłowość oznaczeń etykiet /zawieszek, stempli na etykietach/ zawieszkach, stempli na mięsie etc.    Niedozwolony jest przewóz mięsa wołowego przez terytorium polskie z krajów nie uznanych za wolne od BSE. Uznanie kraju za wolny od m.in. BSE opiera się na Kodeksie OiE Międzynarodowego Urzędu Epizootycznego.    Równocześnie uprzejmie informuję, że zgodnie z Układem Europejskim Polska w okresie przedczłonkowskim musi zharmonizować swoje przepisy prawne, w tym weterynaryjne, z przepisami UE.    Jestem przekonany, że mimo zaniechania wydawania zezwoleń weterynaryjnych tworzony system i przyjęte rozwiązania w nowych przepisach weterynaryjnych pozwolą na swobodny, ale i bezpieczny obrót zwierzętami i produktami pochodzenia zwierzęcego z zagranicą.    Minister    Jacek Janiszewski    Warszawa, dnia 17 grudnia 1997 r.