Debaty sejmoweVII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie likwidacji punktów krwiodawstwa na przykładzie Międzyrzeca Podlaskiego i Parczewa

   Szanowny Panie Marszałku! W związku z interpelację posła na Sejm RP pana Franciszka Stefaniuka w sprawie likwidacji punktów krwiodawstwa w Międzyrzecu Podlaskim i Parczewie, przekazaną przy piśmie z dnia 30 listopada 2000 r. nr SPS-0202-5211/00, z upoważnienia prezesa Rady Ministrów przedkładam poniższą informację.    Zgodnie z ustawą o publicznej służbie krwi (DzU nr 106, poz. 681, z późn. zm.) i wydanym na podstawie art. 37 ust. 7 ww. ustawy rozporządzeniem ministra zdrowia i opieki społecznej z dnia 23 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowego trybu przekształcania wojewódzkich stacji krwiodawstwa, rejonowych stacji krwiodawstwa i punktów krwiodawstwa w regionalne centra krwiodawstwa i krwiolecznictwa (DzU nr 166, poz. 1201), które porządkuje układ organizacyjny służby krwi, stwarzając jednolitą strukturę organizacyjną, podporządkowaną merytorycznie Krajowemu Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Warszawie.    Jednolita struktura jednostek organizacyjnych służby krwi ułatwi stosowanie zasad dobrej praktyki (GMP) i przestrzeganie centralnie ustalonych przepisów zgodnych z zaleceniami Rady Europy. Dzięki temu możliwe jest zapewnienie bezpieczeństwa krwi i jej preparatów.    W związku z powyższym wdrażanie ustawy o publicznej służbie krwi wiąże się m.in. z likwidacją oddziałów terenowych. Decyzje takie podyktowane zarówno względami merytorycznymi, jak i ekonomicznymi nie powinny powodować (i, jak wskazuje praktyka, nie powodują) trudności w zaopatrzeniu w krew oddziałów szpitalnych. Planowane usprawnienia organizacyjne, w tym szczególnie upowszechnienie pobierania krwi przy pomocy ˝ekip wyjazdowych˝, a także działalność propagandowo-werbunkowa Polskiego Czerwonego Krzyża i publikatorów powinny złagodzić, a następnie wyeliminować okresowe niedobory krwi.    Według wyjaśnień uzyskanych od pana Eugeniusza Torunia, dyrektora Regionalnego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Lublinie, decyzję w sprawie likwidacji punktów krwiodawstwa w Międzyrzecu Podlaskim i w Parczewie powzięto po szczegółowej analizie gospodarki krwią w tym rejonie, jak również po dokładnym wyliczeniu kosztów tych punktów.    Regionalne centra krwiodawstwa i krwiolecznictwa (dawniej wojewódzkie stacje krwiodawstwa) sukcesywnie - w miarę nabywania odpowiednich środków transportu - wprowadzają nowe zasady pracy i w coraz większym stopniu pobierają krew za pośrednictwem tzw. ekip wyjazdowych. Jest oczywiste, że konsekwencją zwiększania liczby ekip wyjazdowych jest rezygnacja z utrzymywania punktów krwiodawstwa, w pierwszym rzędzie pobierających relatywnie mało krwi. Dotyczy to m.in. wymienionych przez pana posła punktów krwiodawstwa, w miejsce których Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Lublinie w razie potrzeby będzie ogranizowało pobieranie krwi za pomocą ekip wyjazdowych. Koszty utrzymania małego oddziału terenowego (opłaty za utrzymanie lokalu, media, koszty transportu i zaopatrzenia) są bardzo wysokie, co rzutuje również na niewspółmiernie wysoką cenę pozyskania jednego litra krwi.    Rozwój immunohematologii związany z koniecznością zakupów drogich, sprowadzonych z zagranicy urządzeń oraz surowic, gwarantujących odpowiedni poziom badań konsultacyjnych wykonywanych dla chorych leczonych w szpitalach również przemawia za koniecznością centralizowania, a nie rozpraszania skromnych i tak sił i środków. W tej sytuacji utrzymywanie oddziałów pobierających mało krwi i nierokujących uzyskania lepszych wyników nie wydaje się uzasadnione.    Przedstawiając powyższe, jestem przekonany, że przytoczone argumenty znajdą w pełni zrozumienie wśród krwiodawców i społeczeństwa powiatów parczewskiego i bialskiego.    Z wyrazami szacunku    Minister    Grzegorz Opala    Warszawa, dnia 29 stycznia 2001 r.