Debaty sejmoweVII Kadencja

Interpelacja w sprawie inicjatywy ustawodawczej rządu dotyczącej nowelizacji ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej

   Szanowny Panie Ministrze! Do mnie jako posła i członka sejmowej Komisji Obrony Narodowej zwróciło się kilkunastu młodych rolników wiążących swą przyszłość z gospodarstwem i rolnictwem jako częścią gospodarki narodowej. Obecnie warunki polityczne i system gospodarowania - co jest oczywiste - niejako wymuszają nowe podejście do wartości, form gospodarowania, przyszłości rolnictwa, a jednocześnie obowiązku obrony ojczyzny.    Zgodnie z obowiązującym do końca czerwca 1999 r. stanem prawnym w tym zakresie posiadacz gospodarstwa rolnego o powierzchni minimum 1 ha - w sytuacji gdy był jedynym gospodarzem, na swój umotywowany wniosek, usyskiwał od komisji poborowej odroczenie z odbywania zasadniczej służby wojskowej. I tak mogło być do ukończenia 24 roku życia, kiedy to był przenoszony do rezerwy.    Z dniem 1 lipca 1999 r. - zgodnie z nowelizacją ustawy - brak jest podstaw prawnych do odraczania poborowych posiadających gospodarstwa rolne. W oparciu o wyżej cytowaną ustawę ze znowelizowanym art. 39 ust. 3 poborowy może jeden raz skorzystać z odroczenia odbycia służby wojskowej ze względu na ważne sprawy osobiste itp., a następnie winien ją odbyć.    Moim zdaniem ten stan prawny wymaga nowelizacji, bowiem nie przystaje do życia. Z treści otrzymywanych listów - również od przedstawicieli samorządów: wójtów, burmistrzów - nasuwa się takie uogólnienie: młody samotny bądź żonaty człowiek posiada towarowe gospodarstwo rolne, inwestuje, kupuje ziemię, rozwija produkcję, przeznacza własne środki i zaciąga na to kredyty, będąc jednocześnie zobligowanym do ich spłaty. W wyniku powołania do wojska, nawet przy rocznym odroczeniu, gospodarstwo podupada, zadłużenie rośnie, brak jakiejkolwiek szansy na uratowanie takiego gospodarstwa. Również kredytodawca traci możliwość odzyskania swej należności. Dochodzi do tego element społecznego rozgoryczenia i frustracji.    1. Czy nie wydaje się panu ministrowi, że obecne rozwiązanie prawne w tym względzie nie sprzyja interesom gospodarki narodowej, obywatela, narodu i przyszłości państwa?    2. Czy w tej sytuacji nie należałoby wystąpić z inicjatywą ustawodawczą uchylającą przepis art. 39 ust. 3 cytowanej ustawy?    3. Czy nie byłoby wskazane stworzyć możliwości odraczania służby wojskowej tym, którzy już raz z tego korzystali? W szczególności dotyczy to obecnie młodych rolników, z roczników 1976-1979, znajdujących się w tego rodzaju sytuacji życiowej.    Z poważaniem    Poseł Jan Sieńko    Warszawa, dnia 6 kwietnia 2000 r.