Debaty sejmoweVII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie kas rejestrujących dla osób prowadzących przewozy taksówkami

   Szanowny Panie Marszałku! W związku z przesłaną przy piśmie znak SPS-0202-922/02 z dnia 18 marca 2002 r. interpelacją poselską pani poseł Elżbiety Romero w sprawie stosowania kas rejestrujących przez podatników świadczących usługi przewozu osób i ładunków taksówkami uprzejmie wyjaśniam, co następuje.    Rzeczywiście w rozporządzeniu ministra finansów z dnia 20 grudnia 2001 r. w sprawie kas rejestrujących (DzU nr 151, poz. 1711) w zał. nr 2 określono terminy rozpoczęcia przez podatników ewidencjonowania usług przewozu osób i ładunków taksówkami przy zastosowaniu kas w powiązaniu z cyfrą końcową numeru NIP podatnika.    Rozwiązanie to miało na celu rozłożenie na etapy procesu instalacji kas ze względu na występowanie określonych uwarunkowań organizacyjno-technicznych (konieczność zabezpieczenia odpowiedniej ilości kas, osób przeznaczonych do ich obsługi w serwisie, możliwości przeszkolenia użytkowników), jak i z uwagi na niektóre aspekty ekonomiczne (wprowadzenie jednego terminu instalacji kas wymusiłoby nadzwyczajne i kosztowne działania organizacyjne podrażające koszty produkcji i warunki cenowe nabycia tych kas przez samych podatników). Należy przypuszczać, iż jednoetapowe wprowadzenie kas w taksówkach musiałoby być oparte (z uwagi na chwilowy wzrost popytu na kasy) w większej skali na imporcie tych urządzeń, ze szkodą dla rozwoju produkcji krajowej.    W kraju ok. 100-130 tys. podatników świadczy zawodowo usługi przewozu osób i ładunków taksówkami osobowymi i bagażowymi, z czego ok. 10 tys. w samej Warszawie. Z dotychczasowych blisko 8-letnich doświadczeń związanych z procesem rozszerzenia obowiązków ewidencyjnych przy zastosowaniu kas na nowe grupy podatników wynika, że nie jest możliwe dokonanie tego przedsięwzięcia technicznego w skali kraju w drodze jednorazowej akcji. Wymagałoby to zaangażowania w jednym czasie znacznej ilości osób, po uprzednim ich przeszkoleniu, a następnie znacznego ich zredukowania po wykonaniu tej operacji. Należy bowiem podkreślić, iż poprawne wdrożenie tego przedsięwzięcia to nie tylko samo wyprodukowanie wymaganych ilości urządzeń, lecz również zorganizowanie działań serwisu obsługi kas, odpowiedniej organizacji sieci dystrybucji tych urządzeń oraz przeszkolenie użytkowników w zakresie obsługi kas i ich konserwacji.    Ministerstwo Finansów nie podziela stanowiska, że przyjęte rozwiązanie w zakresie zróżnicowania terminów rozpoczęcia obowiązkowego ewidencjonowania przy zastosowaniu kas w omawianej dziedzinie ma charakter dyskryminujący. Trzeba zwrócić bowiem uwagę, że jest to kryterium obiektywne i neutralne, które umożliwia w interesie samych podatników stopniowe rozłożenie w czasie wdrażania omawianego obowiązku. Należy zaznaczyć, iż kryterium ˝końcówki˝ numeru ewidencji podatkowej w innych krajach jest często wykorzystywane do różnicowania terminów np. składania zeznań podatkowych lub regulacji zobowiązań podatkowych. Przy wyznaczaniu terminów rozpoczęcia obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kas przy świadczeniu niektórych innych usług było wykorzystywane kryterium wielkości zaewidencjonowanych obrotów podatnika za rok ubiegły. W przypadku jednak usług taksówkarskich objętych prawie w całości dotychczas w rozliczeniach podatku dochodowego zryczałtowaną formą płatności w postaci karty podatkowej zastosowanie takiego kryterium było niemożliwe. Korzystanie bowiem z karty podatkowej zwalniało automatycznie z obowiązku prowadzenia ewidencji. Fakt ten uniemożliwiał więc wykorzystanie kryterium wielkości obrotów jako czynnika kwalifikującego podatnika (taksówkarza) do przedziału terminowego nakładającego obowiązek zainstalowania kasy.    Reasumując, Ministerstwo Finansów uważa, iż w omawianym wyżej temacie prezentowaną niekiedy krytykę przyjętego rozwiązania należy uznać za nieracjonalną zarówno z punktu widzenia użytkowników kas, jak i interesu publicznego.    Z wyrazami szacunku    Podsekretarz stanu    Irena Ożóg    Warszawa, dnia 5 kwietnia 2002 r.