Debaty sejmoweVII Kadencja

Interpelacja w sprawie pominięcia w planach reformy oświaty działalności poradni psychologiczno-pedagogicznych

   Występuję w imieniu pracowników poradni z rejonu gnieźnieńskiego. Podczas spotkania z przedstawicielami oświaty w Poznaniu 28 stycznia 1998 r. minister Handke i pani wiceminister w odpowiedzi na pytanie dotyczące przyszłości poradni (jak i szkolnictwa specjalistycznego) stwierdzili, że jeszcze nie wszystko jest dopracowane i takie szczegóły dopiero będą analizowane. Obecnie analizowany przez nauczycieli jest projekt reformy, w którym na stronie 6 umieszczono schemat ustroju szkolnego z dopiskiem ˝Bez szkolnictwa specjalistycznego˝. Mówi się o szkolnictwie specjalnym, natomiast o pomocy psychologiczno-pedagogicznej nie ma ani słowa. W poradniach w Polsce pracuje około 6 tys. specjalistów. Pamiętajmy, że nie tylko czeka nas reforma oświaty, ale również zmiana struktur administracyjnych w kraju. Powstaną nowe województwa i powiaty. Poradnie obsługują różne tereny. W miastach ten problem nie będzie może tak duży, natomiast poradnie w terenie służą pomocą kilku gminom, które w przyszłości będą np. w różnych województwach czy powiatach. Obecnie poradnie utrzymywane z budżetu centralnego podlegają kuratorium. Jak to będzie wyglądało po reformie? Zarządzenie nr 15 MEN z dnia 25 maja 1993 r. określa zasady udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej. Rozporządzenie MEN z dnia 11 kwietnia 1993 r. mówi o organizacji i zasadach działania publicznych poradni psychologiczno-pedagogicznych. Jak więc można pominąć tak istotne rzeczy myśląc o przyszłości oświaty?    Niepokój jest tym większy, im częściej dzieci z terenów wiejskich potrzebują pomocy specjalistycznej. Obawiam się czy w nowych strukturach dostęp do tej pomocy nie będzie jeszcze bardziej utrudniony. Być może poradnictwa te przejmą samorządy. Warto tu uwzględnić koszty takiej operacji, majątek poradni jest w zasadzie niepodzielny, a obecnie korzysta z niego kilka gmin. Trzeba też przygotować samorządy do konieczności zapewnienia dzieciom i młodzieży tego typu. Nie są to więc rzeczy mało istotne jak spostrzega MEN, lecz szereg poważnych decyzji z jednej strony ważących losy kilku tysięcy specjalistów, a z drugiej strony losy dzieci z deficytami rozwojowymi, z trudnościami w nauce, upośledzonych umysłowo, trudnych wychowawczo, z zaburzeniami emocjonalnymi.    Proszę pana ministra o odpowiedź na następujące pytania:    1. Czy z dniem 1 stycznia 1999 r. po wejściu w życie reformy samorządowej poradnie zostaną przekazane do prowadzenia przez władze samorządowe wraz ze środkami finansowymi na ich funkcjonowanie?    2. Jaki będzie status pracowników poradni po wejściu w życie reformy samorządowej i oświatowej?    Poseł Tadeusz Tomaszewski    Gniezno, dnia 17 marca 1998 r.