Debaty sejmoweVII Kadencja

Interpelacja w sprawie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

   Obowiązująca od 11 lipca ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie spełnia niestety wszystkich pokładanych w niej nadziei i tak naprawdę nie przyczynia się do łatwiejszego inwestowania. Takie zdanie między innymi podziela Polska Konfederacja Pracodawców Prywatnych, która zwróciła uwagę na szereg wad występujących w tej ustawie. Podnoszona krytyka odnosi się zwłaszcza do sytuacji, kiedy inwestuje się na terenie pozbawionym miejscowego planu, a konkretnie zasad wydawania wówczas decyzji o warunkach zabudowy. Na podstawie obowiązujących przepisów w takim przypadku inwestor musi wykazać się między innymi tzw. dobrym sąsiedztwem, czyli możliwość zabudowy pojawia się w momencie, gdy w sąsiedztwie jest chociaż jedna działka zabudowana, a poza tym budowa musi być zbliżona charakterem do obiektów postawionych w sąsiedztwie. Słusznie się zauważa, iż może rodzić to absurdy, np. może się okazać, iż jest problem z ustaleniem, jaki obiekt może wznieść inwestor, jeśli sąsiednie działki będą zabudowane każda inaczej. Tego typu zapisy sprawiają, iż urzędnicy mają dużą swobodę w podejmowaniu decyzji, a co za tym idzie, mogą pojawiać się zjawiska korupcji. Zwraca się również uwagę na fakt, iż ustawa uprawnia do składania wniosków o sporządzenie miejscowego planu lub jego zmianę tylko radę gminy lub wójta (burmistrza, prezydenta miasta), pozbawiając tego prawa mieszkańców gminy czy potencjalnego inwestora.    Założeniem opracowywanych przepisów było ułatwienie przygotowania inwestycji. Jak widać, niektóre zapisy mogą wręcz utrudnić działalność inwestorom oraz rodzić niebezpieczeństwo korupcji wśród urzędników.    Czy Ministerstwo przewiduje podjęcie prac legislacyjnych nad nowelizacją tej ustawy w obliczu powyższych argumentów?    Poseł Waldy Dzikowski    Warszawa, dnia 24 listopada 2003 r.